Jaka jest prędkość internetu 5G?

Teoretyczna maksymalna prędkość 5G sięga 20 Gb/s, ale w polskich sieciach użytkownik najczęściej uzyskuje około 100–600 Mb/s pobierania. Wynik zależy przede wszystkim od pasma, obciążenia nadajnika, odległości od stacji bazowej oraz zastosowanej architektury sieci.

Jaka jest rzeczywista prędkość 5G w Polsce?

Wartość 20 Gb/s dotyczy laboratoryjnych możliwości standardu, a nie typowego połączenia w smartfonie czy routerze. W codziennych warunkach prędkość 5G w Polsce zwykle mieści się w przedziale 100–600 Mb/s. W słabszej lokalizacji wynik może być niższy, natomiast przy blisko położonym nadajniku i dostępie do pasma C można osiągnąć górną część tego zakresu.

Dla użytkownika oznacza to szybsze pobieranie plików, płynniejsze wideokonferencje i większą stabilność podczas korzystania z wielu urządzeń. 5G nie jest jednak wyłącznie szybszą wersją LTE. Standard zwiększa także pojemność sieci, czyli liczbę danych obsługiwanych równocześnie, oraz może ograniczać opóźnienia.

LTE, 5G i 5G Ultra – porównanie prędkości

Poniższe wartości mają charakter orientacyjny i oznaczają prędkości maksymalne lub typowe dla danej technologii, a nie gwarantowany wynik każdego testu:

Wyniki LTE mogą być wyższe przy agregacji kilku pasm, a oznaczenie „5G Ultra” stosowane przez operatora nie jest odrębną generacją sieci. Zwykle wskazuje na dostęp do szerszego pasma lub korzystniejszych warunków radiowych.

Od czego zależy prędkość 5G?

Pasmo częstotliwości a zasięg i transfer

Niskie pasma, takie jak 700 MHz, dobrze pokonują przeszkody i zapewniają duży zasięg. Ich zasoby są jednak ograniczone, dlatego zwykle oferują niższą przepustowość. Z kolei pasmo C w zakresie 3,6 GHz pozwala wykorzystać szersze bloki częstotliwości i osiągać wyższe prędkości, ale ma mniejszy zasięg oraz słabiej przenika przez ściany.

To kompromis między zasięgiem a szybkością. Telefon znajdujący się blisko stacji bazowej z dostępem do pasma 3,6 GHz może uzyskać kilkaset megabitów na sekundę. W innej części miasta urządzenie może korzystać z niższego pasma i działać wolniej, choć nadal będzie oznaczone jako połączone z 5G.

NSA i SA – jak działa sieć 5G?

W Polsce 5G przez długi czas wdrażano głównie w architekturze NSA (Non-Standalone). Oznacza to, że część połączenia nadal opiera się na infrastrukturze 4G LTE. Takie rozwiązanie pozwala szybko uruchomić nową technologię, ale nie wykorzystuje całego potencjału 5G.

Architektura SA (Standalone) korzysta z niezależnego rdzenia 5G, czyli 5G Core. Ułatwia skrócenie opóźnień, obsługę większej liczby urządzeń i wdrażanie usług wymagających bardziej precyzyjnego zarządzania połączeniem. Sama obecność ikony 5G na ekranie nie oznacza więc, że urządzenie korzysta z pełnego, samodzielnego 5G.

Na rzeczywisty wynik testu wpływają także czynniki niezależne od samego standardu:

• Odległość od nadajnika zmienia siłę sygnału i możliwą modulację transmisji.
• Obciążenie sieci obniża przepustowość, ponieważ stacja bazowa dzieli zasoby między wielu użytkowników.
• Wykorzystywane pasmo decyduje o kompromisie między zasięgiem a szybkością.
• Ściany, budynki, drzewa i ukształtowanie terenu mogą osłabiać sygnał.
• Modem w smartfonie lub routerze ogranicza obsługiwane pasma i maksymalną agregację.

Czy ping w 5G jest ważniejszy niż sama prędkość?

Ping, czyli opóźnienie, określa czas potrzebny na przesłanie danych do serwera i otrzymanie odpowiedzi. W LTE często wynosi około 30–50 ms, natomiast 5G może zejść niżej, szczególnie przy dobrym sygnale i właściwej konfiguracji sieci. Nie należy jednak traktować wartości 1–4 ms jako typowego wyniku każdego połączenia mobilnego.

Niższe opóźnienie poprawia responsywność gier online, połączeń zdalnych, aplikacji działających w chmurze i wideokonferencji. Przy oglądaniu filmu różnica między 200 a 600 Mb/s może być trudna do zauważenia, ale wyższy ping od razu wpływa na czas reakcji aplikacji. W architekturze NSA korzyść może być mniejsza niż w docelowym 5G SA, ponieważ połączenie nadal korzysta z elementów sieci LTE.

Czego realnie oczekiwać od 5G?

5G jest wyraźnym krokiem naprzód względem LTE, ale nie zapewnia automatycznie 20 Gb/s. Najbardziej realistyczne oczekiwanie to 100–600 Mb/s pobierania, pod warunkiem dostępności dobrego pasma, niewielkiego obciążenia i odpowiedniego urządzenia. W konkretnej lokalizacji o jakości połączenia decyduje infrastruktura operatora, dlatego dwa telefony stojące w tym samym mieście mogą osiągać zupełnie różne wyniki.