Jak obliczyć opór zastępczy połączenia szeregowego?

Opór zastępczy połączenia szeregowego oblicza się przez dodanie rezystancji wszystkich oporników. Wzór to: R_z = R₁ + R₂ + … + R_n.

Wzór na opór zastępczy

W połączeniu szeregowym oporniki znajdują się kolejno na jednej drodze przepływu prądu, bez rozgałęzień pomiędzy nimi. Opór zastępczy R_z jest rezystancją pojedynczego opornika, który może zastąpić cały układ bez zmiany napięcia i natężenia prądu na jego zaciskach.

Jeżeli w szeregu znajdują się oporniki o rezystancjach R₁, R₂ i R_n, stosujemy wzór:

R_z = R₁ + R₂ + … + R_n

Rezystancje po prostu się dodają. Wynik podajemy w omach (Ω). Opór zastępczy jest zawsze większy od rezystancji każdego pojedynczego opornika w szeregu.

Kiedy stosujemy ten wzór?

Wzór dotyczy układu, w którym elementy są połączone bez rozgałęzień. Taki układ charakteryzuje się następującymi cechami:

• Przez każdy opornik płynie prąd o tym samym natężeniu.
• Między kolejnymi elementami nie ma rozgałęzień obwodu.
• Suma spadków napięcia na opornikach jest równa napięciu źródła.

Przykład obliczeń

W szeregu połączono trzy oporniki:

1. Wypisz wartości – R₁ = 100 Ω, R₂ = 200 Ω oraz R₃ = 300 Ω.
2. Podstaw dane do wzoru – R_z = 100 Ω + 200 Ω + 300 Ω.
3. Dodaj rezystancje – R_z = 600 Ω.

Opór zastępczy tego połączenia wynosi 600 Ω. Jest większy od największego opornika, który ma 300 Ω, ponieważ do jego rezystancji dodano wartości pozostałych elementów.